#IntroTheWild: Week 2 en ik ben oké

Maar het ging met ups en downs. Het was een week waar ik naar uitgekeken had: op een vlucht springen van Hanoi naar Hué, een ritje achterop de motor van een easy rider én zwaar de foodie uithangen in Hoi An.

1-GJyM4EkBI5SSJaJtwBYQRQ

Wat er daar zo geweldig aan was:

  1. Het eten
  2. Het eten
  3. Het eten

Wat er daar niet zo geweldig aan was: geen comfort zone meer. Hostels. Brrrr. Zelfs in een tropisch klimaat krijg ik er koude rillingen van. Elke minuut van elke dag omringd worden door andere mensen betekent dat ik, net zoals mijn iPhone, vaak op energiebesparende modus overschakel.

Ups en downs dus. Met alles, eigenlijk.

Naar waar is ‘t?

In Hué ben ik niet één, maar twee keer verloren gelopen. Daar staat ge dan, denkend dat ge goed voorbereid zijt met een app om offline de weg te vinden. Het is alleen een beetje minder wanneer die app de locatie van uw hostel fout voorheeft. Of een shortcut verzint die u middenin het kluwen van een Vietnamees ziekenhuis leidt.

Dan kiest de introvert in mij liever voor de tot in de puntjes uitgestippelde bike tour op een eilandje vlakbij Hoi An. Of voor de easy rider die door de bochten van de Hai Van pas scheurt. Ik ben zo’n schrikschijter die niet met een scooter durft rijden, dus een easy rider is voor mij the next best thing. Het blijft redelijk touristy, maar ge hebt wel iemand die u meeneemt naar de plaatsen waar Vietnamezen écht gaan eten. Een stevige scheut couleur locale. Niet de kers op de taart, maar de chilivlokjes op de Pho Bo.

Eten, eten, nog eens eten

Had ik al gezegd dat dat lekker was? Het is dus écht lekker. Hué barst van de hipster hangouts. Hoi An is de hemel. Al lijkt het soms een beetje op een foodie Disneyland, er lopen namelijk duusd toeristen rond. Maar ze hebben alle duusd gelijk: ik heb nergens zo lekker gegeten als hier.

Ik heb eigenlijk geen probleem om het rare meisje te zijn dat alleen aan tafel zit, maar soms is dat echt. niet. leuk. In een triestig donker restaurant eten omdat het te hard regent om ergens anders naartoe te fietsen, is niet mijn idee van een leuke avond.

Eén van de beste remedies tegen te veel alleen eten is … niet alleen eten. Ha. Logisch. Zoals op de kookworkshop met een ouder Australisch koppel, dat mij tegen het einde al half als hun dochter beschouwde. Of tijdens de lunch van de bike tour met een Australische familie van vijf. Ze hadden allemaal éxact dezelfde schoenen aan, zo van die wandelschoenen met airco. Deze. Beetje pech gehad met de gemiddelde leeftijd van de mensen rondom mij dus, maar niettemin: bijzonder gezellig.

Vriendschapsverzoeken

Ik ben heel goed in alleen zijn, soms zelfs te goed. Mijn eerste hostel in Hué was een shock: het regende, er waren niet zoveel mensen, de common space was een café waar vooral groepjes Vietnamese studenten rondhingen. Er kwam een Californiër toe in mijn dorm, 2 minuten later was ons gesprekje gedaan. Er kwam een groepje stoere Zweedse motorbike chicks toe, 5 minuten later hadden ze besloten dat ze die avond met de Californiër op stap gingen. Of hoe ge u heel eenzaam kunt voelen, zelfs wanneer ge omringd wordt door andere mensen.

1-3J32Quc6ivljsAeRTQ-J0Q1-omaQlr3B4-hNJjVZiC3_ng

Mijn hostel in Hoi An daarentegen, was de hemel op aarde: slapen in bamboe hutjes vlakbij het strand, een restaurant met geweldige gerechten en mensen die allemaal maar één doel hadden: chillen. Ik installeerde mij in een cosy hoekje en 15 minuten later was ik aan ‘t bonden met de Singaporese Siti. Drie uur later zaten we op restaurant samen met een Nederlands meisje. En acht uur later — rond 5u ‘s morgens — zaten we samen naar een mislukte zonsopgang te kijken op An Bang Beach. Geen goudgele cirkel gespot, maar wel heel veel Vietnamezen die er hun dag starten met een work-out op het strand.

Ik bracht nog een dagje door in Da Nang, waar meer coffeespots zijn dan in Antwerpen en New York samen. Aangezien de weergoden mij niet gunstig gezind waren, valt er daar helaas niet veel over te vertellen. Maarrr hier is alvast een cliffhanger voor volgende keer: ik trok naar Bali samen met de Unsettled crew …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s